کارمند شرکت بیمه و مادرش«رز پاچینو»خانه دار بود . وی در عنفوان جوانی و در حالی که بیش از

 22 سال از بهار زندگی اش نمی گذشت مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش،زندگی

 چندان لذت بخشی را پشت سرنگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند،او

 مجبور شد به همرا مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آنجا اقامت کند. در واقع آل

 هـنگامی كه 7 ساله بود پدر و مادرش از یكدیگر جدا شـدنـد. از ایـن رو از آن پس در منزل پدر

بزرگش پرورش یـافـت. وی در آن زمان تا آن حد فقیر بود كه گاهی توان پـرداخت كرایه بلیط اتوبوس

را نیز در اختیار نداشت. وی پس از ثبت نام در كلاسهای بازیگری به تدریج هنر خود را بـه هـمگان

آشكار ساخت. نکته ای که قابل توجه است این است که اصلیت پاچینو سیسیلی می باشد و

این امر در فیلم پدر خوانده به کارش آمده. ورود او به عرصه بازیگری را باید سال 1969دانست.

پاچینو در این سال در فیلم «ناتالی و من» بازی کرد و دو سال پس از آن نیزایفای نقشی در

«وحشت در نیلی پارک» را پذیرفت. اما بازی در این دو فیلم هرگز او را راضی نکرد تا اینکه فرانسیس

فورد کاپولا تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم « پدرخوانده » گرفت،نقش

«مایکل کورلئونه» به او واگذار شد. «رابرت ردفورد وجک نیکلسون» و ... جمعی دیگر از بازیگران

معروف سینما مورد آزمایش قرار گرفتند اماکاپولا فقط یک نفر را می خواست و آن شخص کسی نبود

جز پاچینوی بزرگ . بازی بی عیب و نقص او در پدر خوانده همگان را مات ومهبوت ساخت و آغاز

 خوبی برای وی بود.پاچینو برای این فیلم نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که

 البته هرگز به آن نرسید.در سال 1973 او در فیلمهای «مترسک» و «سرپیکو» بازی کرد.

در مترسک نقش آدمی سرگشته را داشت که در پی هویت خویش است و در سرپیکو نیز

یک پاچینوی تمام عیار بود.

وی در این فیلم نقش<<فرانکسرپیکو>> افسر پلیسی را بازی کرد که فساد افسران مافوق خود را افشا می کند.پاچینو درهمان سال بار دیگر نامزد دریافت اسکار شد اما باز هم این جایزه نصیبش نشد.

اما منتقدان ،جایزه « گلدن گلاب» را به سبب بازی در « سرپیکو »به وی اهدا کردند.از دیگر بازیهای چشمگیر پاچینو می توان به حضورش در فیلم های « پدرخوانده 2 (1974)، بعد از ظهرسگی(1975) و عدالت برای همه(1979) » اشاره کرد.

پاچینو برای بازی در همه این فیلم ها نامزد اسکار شد . ولی مورد بی مهری اعضای اسکار قرار گرفت.اومی گوید : «من برای اسکاربازی نمی کنم،چون بازیگری عشق من است،عشقی که هرگز نمی توانم رهایش کنم».

 او برای بازی در فیلم هایی چون « کرایمر علیه کرایمر(1979) ،اینک آخرالزمان ،متولد چهارم جولای

(1989) » برای بازی دعوت شد ولی او قبول نکرد.هنگامی که کاپولا برای فیلم« اینک آخرالزمان»او را

دعوت کرد،پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد:«من با تو به جنگ نخواهم آمد».

دهه 90 را باید دهه نوینی برای پاچینو دانست،زیرا او که پس از بازی در فیلم << انقلاب 1985 >>

(مبتلا به ذات الریه شده و مدت چهار سال نیز از عالم سینما دورمانده بود) در فیلم «دریای عشق

(1989) » بار دیگر خوش درخشید. از فیلم های معروف او دراین دهه می توان به « دیک تریسی ،

پدرخوانده 3(1990) ،فرانکی و جانی(1991)، گلن گریگلنراس(1992)،راه کارلیتو(1993)،التهاب(1995)

تالا ر شهر(1996)،وکیل مدافع شیطان،دنیبراسکو(1997)و فیلم خودی(1998)>> اشاره کرد.

اما برترین فیلم او در این دهه،«بوی خوشزن» در سال 1992 می باشد که جایزه اسکار را برایش به

ارمغان آورد.او در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به هم نوع را به بهترین شکل

ممکن بیان میکند.علاوه بر جایزه اسکار،جایزه گلدن گلاب نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او

اعطا شد.زمانی که نقش شیطان در فیلم « وکیل مدافع شیطان (1997) » را ایفا کرد،همه بزرگان

نامداران،تماشاگران سینما ومردم عادی او را نابغه خواندند.

در سال 1996 ازسوی انجمن«گوتام» جایزه ویژه یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پش از آن نیز

 از سوی فستیوال بین المللی فیلم سن سباستین اسپانیا،جایزه مشابهی به او اهدا شد.او در

سال2002 در فیلم « بی خوابی » نقش یک کاراگاه را بازی کرد که در تعقیب یک قاتل حرفه ای

 است.« تاجر ونیزی(2004)» را بایدبهترین فیلم او از سال 2000 به بعد دانست.پاچینو آنقدر

استادانه در این فیلم بازیکرد که اگر خود << ویلیام شکسپیر>>زنده بود انگشت به دهان می

 ماند.کمتر بازیگری درسینمای جهان می توان سراغ گرفت که نظیر پاچینو قدرت بازی با چشم را

 داشته باشد.چشمان پاچینو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و می توان برق خاصی را در

 دیدگان وی احساس کرد.این یکی از امتیازات منحصر به فرد او است و فیلم پدرخوانده 2 اوج بازی

 وی باچشمهایش به شمار می رود .

پاچینو در بازیگری دارای سبک ویژه ای است و به واقع سرشار از  استعداد است و به خوبی

می تواند ایفاگر هر نقشی باشد.نکته برجسته در بیشتر بازی های او این است که مخاطب را با خود

همراه می سازد.فرانسیس فورد کاپولا درباره او می گوید: «اگر کارگردان نمی شدم دوست داشتم

 یک پاچینو بودم». صدای گرم و دلنشین اودر بازی به پاچینو کمک فراوانی می کند .گویی اعضای

 بدنش همه هنگام بازی واقعا بازیگر هستند.در میان ستاره های هالیوود،بازیگران انگشت شماری

چون مارلون براندو و.... می توان یافت که صدایی مانند او داشته باشند.پاچینو تاکنون ازدواج نکرده

 است اما دخترخوانده ای به نام جولی دارد و این دو (سینما و جولی) دوعشق آلفردو هستند.

آل پاچینو در زندگی شخصی خود چیزی برای مخفی کردن ندارد و شایدبه همین دلیل نزد مطبوعات

و روزنامه نگاران از محبوبیت ویژه ای برخوردار است.او انسانی وارسته و درستکار است که همواره

تلاش دارد به هم نوعان خود،آن هم به هر شکل ممکن کمک نماید و همین موضوع سبب شده تا

وی دوست داشتنی باشد.

جوایز دریافتی:

OBIE AWARDS.1- در سال 1968 بـرای ایفـای نـقـــش درTHE INDIAN WANTS THE BRONX

TONY AWARDS.2-  در سال 1969 بـرای ایـفـای نـقـش درDOES THE TIGER WEA A NECKTIE

3- . هشت بار نامزد جـایزه اسكار بهترین بازیگر نقش اول و مكمل مرد.

4- . برنده جایزه اسكار بهترین بازیگر مرد برای بازی در فیلم SCENT OF A WOMAN

-5 ده بار نامزد بهـتـریـن بـازیـگر نـقـش اول و مـكـمـل مــرد

 6- برنده جایزه بهترین بازیگر مرد  GOLDEN GLOBE

7- . دو بار برنده BAFTA AWARD

8- . و ده ها جایزه و نشان افتخار دیگر. …